Zasiedzenie nieruchomości
Zasiedzenie nieruchomości, to jeden ze sposobów na nabycie nieruchomości. Konkretne jest to instytucja pozwalająca osobie nie będącej właścicielem na nabycie prawa własności danej rzeczy. W myśl art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego – Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Z kolei w § 2 ustawodawca wskazał, że po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. W wyniku zasiedzenia można nabyć własność nie tylko nieruchomości, ale równie rzeczy ruchomej (np. samochód). Aby doszło do zasiedzenia nieruchomości muszą być spełnione następujące przesłanki: Czym jest dobra i zła wiara? O zasiedzeniu w dobrej wierze mówimy wtedy, gdy osoba, która rzecz zasiaduje jest przekonana o tym, że to właśnie jej przysługuje wykonywane prawo. Przekonanie to może być błędne, grunt żeby było usprawiedliwione. W przypadku dobrej wiary, posiadacz nie ma świadomości, że narusza czyjekolwiek prawa. Z kolei posiadanie w złej wierze zachodzi, gdy osoba, która włada nieruchomością zachowuje się jak jej właściciel, choć wie, że nie jest posiadaczem wskazanej nieruchomości oraz nie posiada prawa własności do nieruchomości. Co więcej, nie zachodzą okoliczności które usprawiedliwiałyby niewiedzę. Zasiedzenie zawsze musi zostać stwierdzone przez sąd. Niemniej jednak orzeczenie sądu ma charakter wyłącznie deklaratoryjny, co oznacza, że sąd stwierdza, że doszło do zasiedzenia nie w dacie orzekania, ale odpowiednio po upływie 20 lub 30 lat, o ile postępowanie wykaże że spełnione zostały ku temu przesłanki . Co ważne uzyskanie prawa własności nieruchomości przez nowego właściciela oznacza utratę prawa własności przez dotychczasowego właściciela. Ponadto nabywając nieruchomość w wyniku zasiedzenia nabywa się ją również z obciążeniami, które nie wygasają wraz ze zmianą właściciela. Szczególną regulację w tym przedmiocie stanowi art 173. KC, w myśl którego jeżeli właściciel nieruchomości, przeciwko któremu biegnie zasiedzenie, jest małoletni, zasiedzenie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem dwóch lat od uzyskania pełnoletności przez właściciela. Sprawy o zasiedzenie cechują się niejednokrotnie dużym stopniem skomplikowania, dlatego zachęcamy do kontaktu z naszą Kancelarią.