Rękojmia a gwarancja – podstawowe różnice przy składaniu reklamacji
Rękojmia towaru oraz naprawa gwarancyjna stanowią dwa najważniejsze narzędzia, które chronią konsumenta w sytuacji zakupu wadliwego produktu. Nabywca może skorzystać z wielu możliwości, aby dochodzić swoich praw. Dowiedz się, jakie różnice występują między rękojmią i gwarancją. Wadliwy towar? Wybierz mądrze. Rękojmia czy gwarancja? Rękojmia ma charakter ustawowy i wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu cywilnego, co oznacza, że jej stosowanie jest obowiązkowe. Gwarancja natomiast to dobrowolne zobowiązanie, które przedsiębiorca może, lecz nie musi, udzielić konsumentowi. Zgodnie z art. 556 Kodeksu cywilnego, sprzedawca ponosi odpowiedzialność wobec kupującego, jeżeli sprzedany towar ma wadę, czyli jest niezgodny z umową. Za przykład takiej niezgodności ustawodawca uznał sytuacje, w których: Rękojmia – Twoje prawo ustawowe (odpowiedzialność sprzedawcy) Rękojmia towaru stanowi formę odpowiedzialności sprzedawcy za wady sprzedanego produktu, co wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu cywilnego. Prawo to przysługuje każdemu nabywcy, niezależnie od tego, czy sprzedawca miał świadomość istnienia wady. Odpowiedzialność obejmuje zarówno wady fizyczne, takie jak uszkodzenia czy nieprawidłowe działanie produktu, jak i wady prawne, na przykład brak prawa własności do sprzedanego przedmiotu. Od 1 stycznia 2023 roku konsumenci mogą skorzystać z reklamacji konsumenckiej, uregulowanej ustawą o prawach konsumenta. Jeżeli zakupiony towar okaże się wadliwy, kupujący może domagać się: Rękojmia towaru pozostaje podstawową formą ochrony kupującego przy nabyciu wadliwego produktu. Daje możliwość dochodzenia roszczeń i stanowi gwarancję bezpieczeństwa przed nieuczciwymi praktykami sprzedawców. Podstawowym uprawnieniem kupującego w ramach rękojmi jest żądanie naprawy wadliwego towaru. Naprawa powinna skutecznie usunąć usterkę i przywrócić pełną funkcjonalność produktu. Sprzedawca ma obowiązek wykonać tę czynność w rozsądnym czasie oraz ponieść związane z nią koszty, w tym transportu czy demontażu. Jeśli wada ma charakter istotny, kupujący może zdecydować się na inne roszczenie. Alternatywnym rozwiązaniem jest wymiana towaru na nowy egzemplarz. Taka opcja często okazuje się korzystniejsza niż naprawa, zwłaszcza gdy usunięcie wady jest niemożliwe lub nieopłacalne. Sprzedawca powinien dostarczyć produkt wolny od wad i zapewnić wymianę bez jakichkolwiek dodatkowych kosztów po stronie kupującego. W sytuacji, gdy klient nie chce skorzystać z naprawy ani wymiany, ma prawo domagać się obniżenia ceny. Wartość obniżki powinna odpowiadać wadzie i rzeczywistej utracie wartości produktu. Sprzedawca nie może samodzielnie narzucać jej wysokości, a konsument ma prawo do negocjacji rekompensaty. Gwarancja – dobrowolne zobowiązanie (odpowiedzialność gwaranta) Gwarancja określa zarówno obowiązki gwaranta, jak i prawa konsumenta w sytuacji, gdy zakupiony produkt nie spełnia cech opisanych w dokumencie gwarancyjnym. Powinna ona w szczególności zawierać: Zakres ochrony gwarancyjnej zawsze wynika z treści dokumentu gwarancyjnego dołączonego do danego produktu. To właśnie ten dokument określa zobowiązania producenta lub sprzedawcy wobec nabywcy. Warto pamiętać, że warunki gwarancji nie zawsze są tożsame z przysługującymi z mocy prawa uprawnieniami wynikającymi z rękojmi – mogą, ale nie muszą być dla kupującego korzystniejsze. Produkty objęte gwarancją mogą zostać naprawione, wymienione na nowe egzemplarze albo – w wyjątkowych przypadkach – objęte zwrotem kosztów zakupu. Wszystkie te możliwości powinny być jasno określone w dokumencie gwarancyjnym, dlatego przed złożeniem reklamacji warto dokładnie zapoznać się z jego treścią. Naprawa gwarancyjna obowiązuje przez czas wskazany przez gwaranta. Okres ten może wynosić od kilku miesięcy do kilku lat, w zależności od rodzaju produktu i polityki producenta. Przykładowo, sprzęt elektroniczny często objęty jest dwuletnim okresem ochrony, choć niektórzy producenci umożliwiają przedłużenie gwarancji za dodatkową opłatą. To rozwiązanie bywa opłacalne zwłaszcza w przypadku droższych urządzeń użytkowych. Kluczowe różnice między rękojmią a gwarancją Podstawowe różnice między rękojmią i gwarancją wynikają przede wszystkim z przepisów prawa, zakresu odpowiedzialności oraz długości obowiązywania. Kryterium Rękojmia Gwarancja Podstawa prawna Wynika bezpośrednio z Kodeksu cywilnego (dział II, art. 556 i następne). Jest obowiązkowa dla sprzedawcy. Wynika z oświadczenia gwaranta zawartego w dokumencie gwarancyjnym. Podmiot odpowiedzialny Sprzedawca – odpowiada za wady towaru, niezależnie od tego, czy wiedział o ich istnieniu. Gwarant – może nim być producent, dystrybutor lub sprzedawca, który udzielił gwarancji. Czas obowiązywania 2 lata od dnia wydania towaru. Dla rzeczy używanych okres może zostać skrócony do 1 roku. Określony przez gwaranta w dokumencie. Jeśli brak informacji, domyślnie trwa 2 lata od wydania produktu. Zakres wad Obejmuje wady fizyczne i prawne, np. gdy rzecz należy do osoby trzeciej lub jest obciążona prawem. Dotyczy jedynie wad fizycznych towaru i niezgodności z warunkami gwarancji. Zakres roszczeń Możliwość żądania naprawy, wymiany towaru na nowy egzemplarz, obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy. Zakres roszczeń określony w dokumencie gwarancyjnym – może obejmować naprawę, wymianę towaru lub zwrot pieniędzy. Obowiązkowość Sprzedawcy z mocy prawa. Dobrowolna. Nie musi być udzielona. Co się bardziej opłaca? Rękojmia a gwarancja w praktyce Nie sposób jednoznacznie stwierdzić, która z form ochrony – rękojmia towaru czy naprawa gwarancja – jest korzystniejsza. Każda z nich oferuje inne możliwości i inne zasady dochodzenia roszczeń, dlatego ważne jest, aby znać ich zakres i świadomie z nich korzystać. Rękojmia przysługuje każdemu nabywcy z mocy prawa i obowiązuje przez dwa lata od chwili zakupu. Gwarancja natomiast stanowi dobrowolne zobowiązanie producenta wobec kupującego. Jej czas trwania oraz szczegółowy zakres, w tym rodzaje świadczeń i wymagania względem konsumenta, zależą wyłącznie od zapisów zawartych w dokumencie gwarancyjnym. Należy mieć na uwadze, że jeśli konsument najpierw skorzysta z gwarancji, a po pewnym czasie wada ponownie się ujawni i zdecyduje się złożyć reklamację w ramach rękojmi, nie może od razu żądać zwrotu pieniędzy, argumentując to wcześniejszą naprawą wykonaną z tytułu gwarancji. Obie procedury są bowiem odrębnymi podstawami roszczeń. Oznacza to, że zgłoszenie w ramach rękojmi traktowane będzie jako pierwsze postępowanie reklamacyjne w tym trybie, co daje sprzedawcy prawo do dokonania naprawy produktu lub jego wymiany na nowy. Przed przekazaniem wadliwego sprzętu do reklamacji warto dokładnie przemyśleć, z której formy ochrony skorzystać. Jeśli konsument wybierze rękojmię towaru, powinien dopilnować, aby sprzedawca przyjął zgłoszenie właśnie na tej podstawie. W praktyce bywa to trudne, zwłaszcza w dużych sieciach handlowych, gdzie standardową procedurą jest z reguły gwarancja. Tymczasem wybór rękojmi może okazać się korzystniejszy, ponieważ w przypadku ponownego wystąpienia wady kupujący ma prawo od razu domagać się zwrotu pieniędzy, a nie jedynie naprawy produktu. Świadomy wybór to skuteczna reklamacja Rękojmia i gwarancja to odrębne instrumenty prawne służące ochronie interesów kupującego. Pierwsza z nich ma charakter ustawowy i obowiązuje z mocy prawa, natomiast gwarancja to dobrowolne zobowiązanie producenta lub sprzedawcy, którego zakres może być różny. Wybór właściwej podstawy reklamacji powinien
40/70/100 EURO – czyli rekompensata za koszty odzyskiwania należności
40/70/100 EURO – czyli rekompensata za koszty odzyskiwania należności Windykacja należności wiąże się dla wierzyciela z ponoszeniem dodatkowych kosztów. Ustawodawca wprowadził jednak regulację, która pozwala obciążyć tymi kosztami dłużnika. Mowa konkretnie o art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 893), wprowadzającym zryczałtowaną rekompensatę, która ma stanowić wyrównanie kosztów wierzycieli: Art. 10 ust. 1. Wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, rekompensata za koszty odzyskiwania należności (…) Zryczałtowana opłata za koszty odzyskania należności w wysokości 40/70/100 euro – może być naliczana w przypadku opóźnienia zapłaty. Oznacza to, że wierzyciel który nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie/fakturze może żądać od kontrahenta rekompensaty za koszty windykacji, które poniósł. Warto już w tym miejscu podkreślić, że ustawa dotyczy tylko transakcji handlowych, przez które w myśl art. 4 pkt 1 rozumie się – umowę, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością; Innymi słowy, regulacji tej nie stosuje się w przypadku umów zawieranych pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem. Kiedy można dochodzić rekompensaty? Aby móc sądownie dochodzić rekompensaty muszą zostać spełnione 3 warunki: Warto dodać, iż ustawa nie uzależnia naliczania rekompensaty od skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Zatem można się o nią ubiegać już od dnia nabycia uprawnień do odsetek, czyli na etapie postępowania przedsądowego. Rekompensata za opóźnienie w transakcjach handlowych – jakiej kwoty można żądać? To jakiej wysokości rekompensaty można żądać od kontrahenta – zależy od wysokości zadłużenia. Można żądać równowartości kwoty: 1) 40 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego nie przekracza 5000 złotych; 2) 70 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego jest wyższa niż 5000 złotych, ale niższa niż 50 000 złotych; 3) 100 euro – gdy wartość świadczenia pieniężnego jest równa lub wyższa od 50 000 złotych. Należy jednak zauważyć, iż rekompensatę można naliczyć od każdej nieuregulowanej w terminie faktury. W myśl art. 10 ust. 1a. Równowartość kwoty rekompensaty, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. Warto dodać, że możliwość domagania się rekompensaty za opóźnienie w płatnościach to prawo, a nie obowiązek i to wierzyciel decyduje, czy naliczyć ją dłużnikowi, czy też nie. Dodatkowe roszczenia W myśl art. 10 ust. 2 – wierzycielowi oprócz rekompensaty przysługuje również zwrot, w uzasadnionej wysokości, poniesionych kosztów odzyskiwania należności przewyższających kwotę rekompensaty. Nie zapominajmy również o odsetkach od dochodzonej należności i to odsetkach za opóźnienia w transakcjach handlowych, o których mowa w przedmiotowej ustawie. Przedawnienie rekompensaty W/w ustawa nie wskazuje terminów przedawnienia roszczenia o rekompensatę. Z tego też względu, zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu cywilnego, a konkretnie art. 118 KC, w myśl którego roszczenia wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej przedawniają się z upływem 3 lat. Tak te przesądził Sąd Najwyższy- Izba Cywilna w uchwale z dnia 30 września 2021 r., w sprawie do sygn. akt: III CZP 37/20. Rekompensata jako nadużycie prawa w myśl art. 5 KC Zgodnie z treścią art. 5 KC: nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie można znaleźć poglądy w myśl których, żądanie przez wierzyciela zasądzenia na jego rzecz rekompensaty można w niektórych, wyjątkowych sytuacjach – potraktować w kategorii nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 KC. Tak też orzekł Sąd Najwyższy – Izba Cywilna w uchwale z dnia 11 grudnia 2015 r., w sprawie do sygn. akt: III CZP 94/15, gdzie czytamy: „Mając jednak na uwadze dolegliwość dla dłużnika takiej sankcji, do sądu orzekającego w sprawach o przyznanie równowartości 40 euro, należy zbadanie, czy w okolicznościach konkretnej sprawy wierzyciel nie nadużył przyznanego mu prawa, biorąc pod uwagę art. 5 KC”. Jak wskazał z kolei Sąd Okręgowy w Szczecinie w wyroku z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt VIII Ga 138/17: „O sprzeczności dochodzenia roszczenia z moralnością mogą decydować następujące elementy – niewielka suma transakcji, nieznaczny okres opóźnienia, wyjątkowość zdarzenia, brak hipotetycznej choćby szkody, brak wpływu na płynność finansową wierzyciela, nieprzedsięwzięcie przez wierzyciela działań prowadzących do odzyskania należności”. W razie problemów w powyższej tematyce – Kancelaria służy pomocą tak wierzycielom, jak i dłużnikom.