Rozwód z eksmisją

W przypadku gdy małżonkowie w trakcie postępowania rozwodowego zamieszkują razem, Sąd w wyroku rozwodowym orzeka o sposobie korzystania mieszkania, przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania już byłych małżonków. Nawet jeśli tylko jeden z małżonków jest właścicielem lokalu, w którym dotychczas zamieszkiwało małżeństwo, to nie może od tak nakazać swojej żonie lub mężowi wyprowadzki z niego.  Co istotne, uprawnienie to istnieje przez cały czas trwania małżeństwa. I przysługuje niezależnie od rodzaju istniejącego pomiędzy małżonkami ustroju majątkowego (nawet jeśli podpisano intercyzę). Nakazanie eksmisji ze wspólnego mieszkania. Zgodnie  art. 58 § 2 KRO Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. (…) Istnieją zatem sytuacje gdy,  jeden z małżonków swym zachowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.  W takim wypadku Sąd na wniosek drugiego małżonka może orzec eksmisje małżonka, który zachowuje się naganie i to już w wyroku rozwodowym. Sąd musi w takim przepadku ustalić czy małżonek dopuszcza się rażąco nagannego postępowania wobec drugiego małżonka lub ich dzieci z nimi zamieszkujących. Rażąca naganność zachowania musi być zawiniona oraz jednocześnie musi uniemożliwiać małżonkom wspólne zamieszkiwanie, tzn. że postępowanie małżonka stanowi zagrożenie dla spokoju i zdrowia drugiego małżeńska oraz innych osób wspólnie zamieszkujących, w tym np.  małoletnich dzieci. Ustawodawca nie określił jakie zachowania małżonka można uznać za rażąco naganne postępowanie skutkujące możliwością orzeczenia eksmisji. Niemnie jednak praktyka pokazuje, że za takie zachowania należy uznać np.: Jak żądać rozwodu z eksmisją ? Sąd nie podejmuje decyzji o eksmisji jednego z małżonków „z urzędu”. Oznacza to, iż w petitum pozwu należy sformułować stosowne żądanie, a następnie stosownie je uzasadnić i udowodnić. Dowodami w tego typu postępowaniu są najczęściej: Wspólne mieszkanie jako majątek osobisty / wspólny, a żądanie eksmisji. W tym aspekcie mamy trzy sytuacje : W takiej sytuacji, jeżeli zachodzi np. przemoc należy szukać wsparcia w działaniu organów ścigania i następnie Sądu karnego;  Najczęściej do orzeczenia eksmisji w wyrokach rozwodowych dochodzi gdy Sąd uzna wyłączną winę jednego z małżonków. Warto dodać, iż niejako tożsame przesłanki badane są przez Sąd – przy ustalaniu winy rozpadu małżeństwa, jak i podstaw do eksmisji. Inne podstawy eksmisji. Na marginesie, eksmisji małżonka można domagać się nie tylko w trakcie sprawy rozwodowej i nie tylko na podstawie art. 58 §2 KRO, ale również, niezależnie od postępowania rozwodowego, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (gdy małżonek swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie) czy na podstawie art. 11a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (gdy małżonek swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie). Wtedy jednak składa się osobny wniosek do Sądu, rozpatrywany niezależnie od sprawy rozwodowej. Gdyby potrzebowali Państwo pomocy w powyższej materii – zapraszamy do kontaktu.

Rozwód z orzeczeniem o winie

Na temat pozwu o rozwód pisaliśmy szerzej tutaj: https://kancelaria-madon.pl/pozew-o-rozwod/ W tym wpisie pragniemy przybliżyć kwestie rozwodu z orzeczeniem o winie. Rodzaje rozstrzygnięć o winie rozpadu małżeństwa. Sąd w wyroku rozwodowym może wskazać, czy któryś z małżonków ponosi wyłączną winę za rozkład pożycia małżeńskiego, bądź też może ustalić, że winę ponosi każdy z małżonków. Sąd, na zgodne żądanie małżonków, zaniecha orzekania o winie uznając, że żaden z małżonków nie ponosił winy. Co więcej, Sąd nie jest związany żądaniem pozwu co do winy rozkładu pożycia i nawet jeśli powód twierdzi, że ponosi ją pozwany, to po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd może uznać, a w konsekwencji orzec, że do rozpadu małżeństwa doszło z winy obojga, a nawet z wyłącznej winy powoda. Kiedy można mówić o winie rozpadu małżeństwa? Rozwód z orzeczeniem o winie jednego z małżonków to rozstrzygnięcie wskazujące imiennie małżonka ponoszącego całkowitą odpowiedzialność za rozkład pożycia. Przed sądem należy wykazać, że działania lub zaniechania małżonka naruszały obowiązki zdefiniowane przepisami prawa, jak również wynikające np. z zasad współżycia społecznego. W przypadku rozwodu muszą być to nadto takie działania / zaniechania, które doprowadził do trwałego i całkowitego rozpadu małżeńskiego pożycia. Idąc dalej, zachowanie winnego małżonka musi zostać uznane za zawinione, czyli zależne od jego woli. Innymi słowy, Sąd nie ogłosi rozwodu z orzeczeniem o winie, jeśli do rozpadu małżeństwa przyczyniła się np. choroba. Warunkiem koniecznym do przypisania małżonkowi winy za rozkład pożycia jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego zachowaniem a rozkładem pożycia. Za najczęstsze, zawinione przyczyny  rozkładu pożycia małżeńskiego można uznać np.: dopuszczenie się zdrady małżeńskiej, przemoc tak fizyczna, jak i psychiczna, uzależnienia (hazard, alkoholizm, narkomania), odmowa współżycia, porzucenie małżonka (albo małżonka i dzieci), naganność postępowania wobec osób trzecich, szeroko pojęta nielojalność, trwonienie majątku. Orzekanie o winie obojga małżonków Jeżeli Sąd w wyroku rozwodowym przypisze winę obojgu małżonkom – nie ma znaczenia okoliczność, który z małżonków ponosi winę „większą”. Innymi słowy, nierówny stopień winy małżonków nie stanowi przeszkody do uznania ich współwinnymi rozkładu pożycia. Sąd nie miarkuje winy i jeżeli tylko poweźmie jakąkolwiek wątpliwość co do winy każdej ze stron, może w tym przypadku orzec rozwód z winy obu stron. Rozwód z orzeczeniem o winie – konsekwencje Należy pamiętać, iż orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jednego z małżonków rodzi po jego stronie dość daleko idące konsekwencje. Osoba uznana bowiem za winną rozpadu małżeństwa, może zostać zobligowana do płacenia alimentów na rzecz byłego partnera. Do takiej sytuacji może dojść w dwóch przypadkach : – na żądanie  małżonka, który znajduje się w niedostatku, a nie został on uznany za wyłącznie winnym rozkładu pożycia; – na żądanie małżonka, jeśli jeden z małżonków zostaje uznany wyłącznie winnym, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednak gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa  z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży ten termin. Rozstrzygnięcie o winie małżonka niewątpliwie stanowi również swego rodzaju rekompensatę moralną dla małżonka składającego pozew. Co więcej, ustalenie, kto jest winien rozkładu pożycia, ma także wpływ na obciążenie kosztami postępowania rozwodowego. Z drugiej strony, warto pamiętać, że rozwód z orzeczeniem o winie teoretycznie (choć w praktyce różnie to bywa) nie ma wpływu np. na alimenty na rzecz dzieci, podział majątku czy władzę rodzicielską. To czy jest sens składać pozew o rozwód z orzeczeniem o winie, czy nie – zależy od indywidualnej sytuacji. Niewątpliwie należy się liczyć z tym, że sprawy rozwodowe z orzeczeniem o winie trwają zdecydowanie dłużej niż te bez orzekania o winie, a na dodatek mogą się wiązać z bardzo nieprzyjemnymi przeżyciami.  Jeśli Pani/Pana sprawa nie należy do najłatwiejszych i stanowi duże obciążenie psychiczne – zapraszamy do kontaktu z Kancelarią. Doradzimy, sporządzimy pozew oraz dalsze pisma, a także wesprzemy w tak trudnym doświadczeniu życiowym jakim jest rozwód.

Pozew o rozwód

Rozwód to rozwiązanie ważnego związku małżeńskiego przez sąd na żądanie jednego lub obojga małżonków. Rozwód oprócz śmierci współmałżonka, uznania go za zmarłego i unieważnienia małżeństwa jest jedną z okoliczności kończących małżeństwo. Kto składa pozew o rozwód? Rozwiązania małżeństwa przez Sąd może żądać każdy z małżonków. Warunkiem jest tu trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Warto już w tym miejscu wskazać, iż co do zasady rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia. Wyjątkiem są tu sytuacje, gdy drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo gdy odmowa jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Sąd nie orzeknie również rozwodu, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Co to jest trwały i zupełny rozkład pożycia będący najważniejszą przesłanką do orzeczenia rozwodu? Zawierając związek małżeński pomiędzy małżonkami powstaje więź emocjonalna, fizyczna i ekonomiczna. O trwałym i zupełnym rozkładzie pożycia mówimy zatem, gdy dochodzi do zerwania tych więzi. Ustanie powyższych więzi stanowi pozytywne przesłanki rozwodowe, które muszą zostać ustalone w toku każdego procesu rozwodowego – zarówno z orzekaniem o winie, jak również bez orzekania o winie. Warto zatem już w pozwie opisać okoliczności i przyczyny rozkładu pożycia małżeńskiego ze wskazaniem, iż ustały powyżej wskazane więzi oraz że sytuacja ta ma charakter trwały, a zatem nie ma szans na ponowne odtworzenie więzi małżeńskich. Na marginesie zauważyć należy, że nie wszystkie więzi muszą być zerwane całkowicie, aby sąd mógł uznać rozkład pożycia za trwały i zupełny. Przykładowo zdarza się, że rozwód dostają małżonkowie, którzy nadal stale ze sobą zamieszkują.  Właściwość sądu. Pozew o rozwód wnosi się do sądu okręgowego właściwego ze względu na ostatnie wspólne miejsce zamieszkania małżonków, jeżeli choć jedno z nich ma tam miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. Ile kosztuje pozew rozwodowy? Sam pozew o rozwód podlega opłacie stałej w wysokości 600 zł. Oczywiście można wnioskować o zwolnienie z kosztów sądowych z uwagi na brak wystarczających środków finansowych na pokrycie opłaty. Pozew rozwodowy z orzeczeniem lub bez orzekania o winie.Wśród rozwodów można wyróżnić dwa typy: Innymi słowy, Sąd może orzec rozwód z winy powoda, pozwanego, obojga małżonków. Możliwe jest również orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie, jednak tylko na zgodny wniosek stron. Gdy zatem powód wnosi o rozwód bez orzekania o winie, pozwany musi się zgodzić na takie rozstrzygnięcie. Warto pamiętać, iż to, czy wnosimy o rozwód z orzeczeniem o winie czy też nie – ma wpływ na długość procesu, koszty procesu oraz ewentualne dalsze roszczenia stron (np. alimenty). Pozew rozwodowy, a dzieci. Jeżeli rozwodzący się małżonkowie posiadają wspólne małoletnie dzieci w pozwie należy wskazać, jakiego rozstrzygnięcia domagamy się w kwestii władzy rodzicielskiej, alimentów na dzieci oraz kontaktów.Jeżeli rodzice są zgodni co do powyższych kwestii – to Sąd uwzględni ich ustalenia, o ile nie naruszają dobra dziecka. W braku takiego porozumienia Sąd dokona samodzielnego rozstrzygnięcia. Rozwód małżeństwa bezdzietnego. Rozwód małżeństwa bezdzietnego nie zawiera istotnych różnic formalnych i prawnych od rozwodu małżeństwa posiadającego małoletnie dzieci. Przy czym z uwagi na charakter związku małżonków w takim rozwodzie ograniczona jest kontrola przesłanek negatywnych rozwodu oraz sąd nie orzeka o kwestiach pobocznych, związanych z władzą rodzicielską oraz kontaktami z dziećmi. Pozwy o rozwód małżonków, którzy nie posiadają małoletnich wspólnych dzieci bez orzekania o winie  w głównej mierze dotyczą małżeństw z niewielkim stażem małżeńskim, gdzie jako przyczynę wskazuje się  niezgodność charakterów. W takim przypadku postępowania sądowe trwają zasadniczo krótko i opierają się głównie na zeznaniach stron, świadków i akcie małżeństwa. Jeśli zaś małżonkowie bezdzietni wnoszą o orzeczenie rozwodu z winy drugiej strony, wówczas taki pozew o rozwód musi zawierać liczne wnioski dowodowe, których celem jest wykazanie winy przeciwnej strony w zakresie pożycia małżeńskiego. Przykładowo: zeznania świadków, dokumentacja medyczna, dokumentacja prywatna, taka jak korespondencja elektroniczna lub teleinformatyczna. Co warto zauważyć, często fakt braku posiadania dzieci jest wskazywany jako okoliczność trwałego i zupełnego pożycia. Postępowanie z orzekaniem o winie trwa z reguły dłużej, albowiem celem przeprowadzenia postępowania dowodowego konieczne jest przeprowadzenie przynajmniej kilku rozpraw. Pozew rozwodowy, a wspólne mieszkanie. Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe. Pozew rozwodowy z podziałem majątku W pozwie rozwodowym można wnosić o podział wspólnego majątku małżeńskiego. Sąd przeprowadzi podział, jeżeli nie spowoduje to nadmiernej zwłoki w postępowaniu. Niemniej warto zauważyć, iż szczególnie wyjątkowo Sąd rozstrzyga w postępowaniu rozwodowym o podziale majątku. Po rozwodzie. Małżonek rozwiedziony winien również pamiętać, iż w ciągu trzech miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodu, przysługuje mu uprawnienie do złożenia przed kierownikiem USC lub konsulem oświadczenia, w którym zawrze on żądanie powrotu do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa. Jeśli Pani/Pana sprawa nie należy do najłatwiejszych i stanowi duże obciążenie psychiczne – zapraszamy do kontaktu z Kancelarią. Doradzimy, sporządzimy pozew oraz dalsze pisma, a także wesprzemy w tak trudnym doświadczeniu życiowym jakim jest rozwód.

Rozdzielność majątkowa

Zawierając związek małżeński między małżonkami z mocy prawa powstaje ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. Co to oznacza? Najprościej rzecz ujmując, wszystko co zostanie nabyte w czasie trwania związku małżeńskiego (przedmioty oraz nieruchomości ), ale też i długi z tym związane –  są wspólne (co do zasady). Wspólne jest zatem pobierane wynagrodzenie za pracę, dochody z innej działalności każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego i osobistego każdego z małżonków, środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków, kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie itd. Niemniej jednak, jeżeli taka będzie wola małżonków lub przyszłych małżonków ( o czym poniżej) to mogą oni ustanowić rozdzielność majątkową. Rozdzielność majątkowa to rodzaj porozumienia małżeńskiego, na który można zdecydować się dobrowolnie lub może zostać nakazany przez sąd. Sposoby ustanowienia Rozdzielność majątkowa w małżeństwie powstaje na zasadzie dobrowolnego postanowienia obu stron przed notariuszem lub poprzez przymusową decyzję sądu.  W przypadku umowy przed notariuszem, małżonkowie oświadczają, że zmieniają swój ustrój majątkowy w małżeństwie. Do sporządzenia takiej intercyzy potrzebne są jedynie dane małżonków, ich dokumenty tożsamości oraz odpis skrócony aktu małżeńskiego potwierdzający, że małżeństwo trwa. W treści aktu notarialnego notariusz dokładnie określi dane małżonków oraz datę powstania rozdzielności majątkowej. Co warto zaznaczyć , w tym wypadku – nie jest możliwe ustanowienie rozdzielności majątkowej z datą wsteczną. Drugą drogą, która jest wybierana zazwyczaj gdy nie ma zgodności małżonków co do podjęcia takiej decyzji oraz daty powstania rozdzielności majątkowej –  jest postępowanie przed sądem. Orzeczenie w tej sprawie na wniosek jednego z małżonków wydaje sąd. Co ważne, rozdzielność majątkowa może powstać między małżonkami na wniosek któregokolwiek z nich, ale także na wniosek wierzyciela jednego z małżonków. W tym trybie rozdzielność majątkowa, w szczególnych przypadkach, może zostać ustanowiona przez sąd z datą wsteczną (przed dniem wniesienia powództwa). Aby sąd wydał orzeczenie w sprawie rozdzielności majątkowej, pomiędzy małżonkami muszą zaistnieć ściśle ustalone okoliczności, czyli ważne powody, które naruszają lub bezpośrednio zagrażają interesom jednego ze współmałżonków, lub jego rodziny. Najczęściej przyczyną złożenia wniosku do Sądu, poza zgodną decyzją małżonków jest : separacja, sytuacja gdy jeden z małżonków zaniedbuje swoje obowiązki względem rodziny, gdy jeden z małż       onków trwoni majątek, gdy jeden z małżonków wykazuje zupełną niegospodarność, zatrzymywanie wspólnego dobytku wyłącznie przez jedną ze stron, wyjątkowa niezgodność oraz nieuzasadnione uchylanie się od pomnażania wspólnie wykreowanych dóbr. Kiedy można ustanowić rozdzielność majątkową? Rozdzielność majątkowa to stan prawny, który dotyczy wyłącznie osób pozostających w związku małżeńskim. Tylko bowiem małżonkowie, których małżeństwo trwa, mogą dążyć do ustanowienia rozdzielności majątkowej. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy przyszli małżonkowie chcą ustanowić taki ustrój na przyszłość. W tym wypadku, para, która zamierza się pobrać, może w drodze aktu notarialnego ustalić, iż z dniem zawarcia związku małżeńskiego pomiędzy stronami powstanie ustrój rozdzielności majątkowej. Taką umowę, potocznie zwaną intercyzą, można zawrzeć u każdego notariusza. Jaki jest skutek rozdzielności majątkowej? To co małżonkowie mieli przed zawarciem związku małżeńskiego oraz to co nabędą w czasie jego trwania pozostanie tylko własnością każdego z nich, a nie własnością wspólną z drugim małżonkiem. Rozdzielność majątkowa nie wpływa na dziedziczenia. Rozdzielność majątkowa dotyczy  relacji majątkowych małżonków za ich życia i na czas trwania zawartego przez nich związku małżeńskiego (na przyszłość). Tym samym ustrój majątkowy między małżonkami, nie ma wpływu na prawa do dziedziczenia.  Rozdzielność majątkowa nie wpływa również na prawo drugiego współmałżonka do renty po zmarłym współmałżonku? Ustanowienie rozdzielności majątkowej nie jest przeszkodą do skutecznego ubiegania się o rentę po zmarłym współmałżonku. Podstawowym warunkiem jakie musi spełnić małżonek jest wykazanie, że w dacie śmierci jednego z nich – małżonkowie pozostawali w związku małżeńskim, nie byli ani w separacji faktycznej ani w separacji sądowej. Konkludując, Rozdzielność majątkowa pozwala małżonkom na utrzymanie pełnej niezależności, np. w razie separacji lub rozwodu. Nadto, stanowi swego rodzaju zabezpieczenie przed ewentualną egzekucją prawną, w sytuacji gdy drugi z małżonków popadł w długi. Gdyby potrzebowali Państwo profesjonalnej porady prawnej w tym przedmiocie – zapraszamy do kontaktu.