Postanowienie w postępowaniu administracyjnym – zażalenie
Zażalenie na postanowienie, wydane w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie KPA Nie jesteś zadowolony z postanowienia wydanego przez organ administracji publicznej i chcesz je zaskarżyć? Podpowiemy, jak możesz to zrobić. Postanowienie, z którym się nie zgadzasz możesz zaskarżyć, czyli wnieść na nie zażalenie. Należy jednak pamiętać, że prawo do wniesienia zażalenia nie dotyczy każdego postanowienia – wraz z doręczonym przez organ postanowieniem powinieneś otrzymać pouczenie, w którym będzie wskazane, czy przysługuje Ci zażalenie. Co istotne – możesz złożyć zażalenie, gdy jesteś stroną postępowania nawet wtedy, gdy nie brałeś udziału w poprzednim postępowaniu. Postanowienia, na które można składać zażalenia, są szczegółowo wskazane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Są to następujące postanowienia: Jeśli nie możesz złożyć zażalenia na otrzymane postanowienie, wówczas możesz je zaskarżyć (zakwestionować) wyłącznie w odwołaniu od decyzji. Od tej zasady wyjątkiem jest: W zgodzie z prawem administracyjnym, w takiej sytuacji możesz złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten organ, który wydał kwestionowane postanowienie. Jednocześnie należy podkreślić, iż z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika, że zażalenie służy na postanowienie nieostateczne, nie służy zatem na postanowienia ostateczne, tj.: W jakim terminie należy wnieść zażalenie? Masz 7 dni na złożenie zażalenia. Termin ten liczy się od dnia, gdy postanowienie zostało Ci ogłoszone lub doręczone. Jak wnieść zażalenie? Zażalenie złóż do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał skarżone postanowienie. Oznacza to, że musisz: Organami wyższego stopnia są: Organ odwoławczy sprawdzi, czy: W toku postępowania, organ odwoławczy może przekazać sprawę organowi niższego stopnia, aby: Otrzymasz informację o wyniku postępowania. Organ odwoławczy wyda jedno z poniższych postanowień, w którym: Jakie są koszty wniesienia zażalenia? Dodatkowe informacje:
Postanowienia w postępowaniu podatkowym – zaskarżenie
Które postanowienia mogą być zaskarżane w postępowaniu podatkowym? Ordynacja podatkowa stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Co istotne – pośród zaskarżalnych postanowień Ordynacja podatkowa nie wymienia postanowienia o wszczęciu postępowania. Wypada podkreślić, iż zażalenie jest środkiem zaskarżenia, dzięki któremu adresaci postanowień, a więc strona oraz inni uczestnicy postępowania (np. świadek lub biegły), mogą kwestionować rozstrzygnięcia w nich zawarte – z tym zastrzeżeniem, że przysługuje ono wyłącznie w przypadkach wprost określonych w Ordynacji podatkowej. Brak takiego wskazania w przepisach jest równoznaczny z niemożliwością wniesienia zażalenia. A zatem można złożyć zażalenie na postanowienie o: Termin na składanie zażaleń Zgodnie z art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni odpowiednio od dnia doręczenia postanowienia stronie lub zawiadomienia spadkobierców (np. o złożonych przez spadkodawcę odwołaniach od decyzji). Należy pamiętać, że uchybienie terminowi na złożenie zażalenia może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami, gdyż jest to termin zawity. Ważne! W sytuacji uchybienia terminowi można złożyć wniosek o jego przywrócenie, o ile uchybienie nie wynikało z winy wnioskodawcy. Takie podanie należy wnieść w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Odniesienie do przepisów o odwołaniach Przepis art. 239 Ordynacji podatkowej stanowi, że w sytuacjach nieuregulowanych w części dotyczącej zażaleń stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące odwołań. W szczególności są to przepisy dotyczące właściwości organu rozpatrującego sprawę – zasada dwuinstancyjności oraz wnoszenia zażalenia. Zażalenie składa się do organu podatkowego drugiej instancji za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie. Ponadto zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu (art. 222 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej). Możliwe jest także dokonanie samokontroli rozstrzygnięcia przez organ wydający postanowienie, tzn. przed przekazaniem zażalenia do organu wyższej instancji, możliwa jest zmiana postanowienia uwzględniająca treść zażalenia. Co istotne – organ podatkowy drugiej instancji nie powinien wydać orzeczenia zmieniającego postanowienie na niekorzyść podatnika. W art. 232 Ordynacji podatkowej zostały uregulowane także możliwości i warunki skorzystania z prawa do cofnięcia zażalenia. Należy to zrobić przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy z tym zastrzeżeniem, że organ odwoławczy odmówi uwzględnienia cofnięcia odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę. Brak pouczenia W praktyce może zdarzyć się, że organ podatkowy błędnie przyjmie, że dane zagadnienie nie wymaga postanowienia albo że należy wydać postanowienie, na które nie służy zaskarżenie i w takim przypadku nie pouczy strony o możliwości wniesienia zażalenia. W takich sytuacjach możliwe jest wniesienie zażalenia pomimo braku pouczenia. Uznał tak NSA w uchwale z dnia 24 października 2016 r., sygn. I FPS 2/16, w której stwierdził, że błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia nie może szkodzić stronie, tj. przepis art. 214 Ordynacji podatkowej stosuje się do przepisów o zażaleniach odpowiednio. Zatem w takich sytuacjach możliwe będzie przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Z orzecznictwa: