Postanowienie w postępowaniu administracyjnym – zażalenie
Zażalenie na postanowienie, wydane w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie KPA Nie jesteś zadowolony z postanowienia wydanego przez organ administracji publicznej i chcesz je zaskarżyć? Podpowiemy, jak możesz to zrobić. Postanowienie, z którym się nie zgadzasz możesz zaskarżyć, czyli wnieść na nie zażalenie. Należy jednak pamiętać, że prawo do wniesienia zażalenia nie dotyczy każdego postanowienia – wraz z doręczonym przez organ postanowieniem powinieneś otrzymać pouczenie, w którym będzie wskazane, czy przysługuje Ci zażalenie. Co istotne – możesz złożyć zażalenie, gdy jesteś stroną postępowania nawet wtedy, gdy nie brałeś udziału w poprzednim postępowaniu. Postanowienia, na które można składać zażalenia, są szczegółowo wskazane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Są to następujące postanowienia: Jeśli nie możesz złożyć zażalenia na otrzymane postanowienie, wówczas możesz je zaskarżyć (zakwestionować) wyłącznie w odwołaniu od decyzji. Od tej zasady wyjątkiem jest: W zgodzie z prawem administracyjnym, w takiej sytuacji możesz złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten organ, który wydał kwestionowane postanowienie. Jednocześnie należy podkreślić, iż z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika, że zażalenie służy na postanowienie nieostateczne, nie służy zatem na postanowienia ostateczne, tj.: W jakim terminie należy wnieść zażalenie? Masz 7 dni na złożenie zażalenia. Termin ten liczy się od dnia, gdy postanowienie zostało Ci ogłoszone lub doręczone. Jak wnieść zażalenie? Zażalenie złóż do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał skarżone postanowienie. Oznacza to, że musisz: Organami wyższego stopnia są: Organ odwoławczy sprawdzi, czy: W toku postępowania, organ odwoławczy może przekazać sprawę organowi niższego stopnia, aby: Otrzymasz informację o wyniku postępowania. Organ odwoławczy wyda jedno z poniższych postanowień, w którym: Jakie są koszty wniesienia zażalenia? Dodatkowe informacje:
Postanowienia w postępowaniu podatkowym – zaskarżenie
Które postanowienia mogą być zaskarżane w postępowaniu podatkowym? Ordynacja podatkowa stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Co istotne – pośród zaskarżalnych postanowień Ordynacja podatkowa nie wymienia postanowienia o wszczęciu postępowania. Wypada podkreślić, iż zażalenie jest środkiem zaskarżenia, dzięki któremu adresaci postanowień, a więc strona oraz inni uczestnicy postępowania (np. świadek lub biegły), mogą kwestionować rozstrzygnięcia w nich zawarte – z tym zastrzeżeniem, że przysługuje ono wyłącznie w przypadkach wprost określonych w Ordynacji podatkowej. Brak takiego wskazania w przepisach jest równoznaczny z niemożliwością wniesienia zażalenia. A zatem można złożyć zażalenie na postanowienie o: Termin na składanie zażaleń Zgodnie z art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni odpowiednio od dnia doręczenia postanowienia stronie lub zawiadomienia spadkobierców (np. o złożonych przez spadkodawcę odwołaniach od decyzji). Należy pamiętać, że uchybienie terminowi na złożenie zażalenia może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami, gdyż jest to termin zawity. Ważne! W sytuacji uchybienia terminowi można złożyć wniosek o jego przywrócenie, o ile uchybienie nie wynikało z winy wnioskodawcy. Takie podanie należy wnieść w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Odniesienie do przepisów o odwołaniach Przepis art. 239 Ordynacji podatkowej stanowi, że w sytuacjach nieuregulowanych w części dotyczącej zażaleń stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące odwołań. W szczególności są to przepisy dotyczące właściwości organu rozpatrującego sprawę – zasada dwuinstancyjności oraz wnoszenia zażalenia. Zażalenie składa się do organu podatkowego drugiej instancji za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie. Ponadto zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu (art. 222 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej). Możliwe jest także dokonanie samokontroli rozstrzygnięcia przez organ wydający postanowienie, tzn. przed przekazaniem zażalenia do organu wyższej instancji, możliwa jest zmiana postanowienia uwzględniająca treść zażalenia. Co istotne – organ podatkowy drugiej instancji nie powinien wydać orzeczenia zmieniającego postanowienie na niekorzyść podatnika. W art. 232 Ordynacji podatkowej zostały uregulowane także możliwości i warunki skorzystania z prawa do cofnięcia zażalenia. Należy to zrobić przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy z tym zastrzeżeniem, że organ odwoławczy odmówi uwzględnienia cofnięcia odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę. Brak pouczenia W praktyce może zdarzyć się, że organ podatkowy błędnie przyjmie, że dane zagadnienie nie wymaga postanowienia albo że należy wydać postanowienie, na które nie służy zaskarżenie i w takim przypadku nie pouczy strony o możliwości wniesienia zażalenia. W takich sytuacjach możliwe jest wniesienie zażalenia pomimo braku pouczenia. Uznał tak NSA w uchwale z dnia 24 października 2016 r., sygn. I FPS 2/16, w której stwierdził, że błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia nie może szkodzić stronie, tj. przepis art. 214 Ordynacji podatkowej stosuje się do przepisów o zażaleniach odpowiednio. Zatem w takich sytuacjach możliwe będzie przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Z orzecznictwa:
Ustalenie kontaktów z dzieckiem
W obecnych czasach, nie jest czymś nadzwyczajnym sytuacja, gdy na skutek rozstania rodziców dziecko zamieszkuje z jednym z rodziców, zaś z drugim posiada wyłącznie okresowe bądź sporadyczne kontakty. Wszystko wygląda prosto o ile rodzice po rozstaniu potrafią się porozumieć co do opieki i kontaktów dziecka z rodzicem, z którym na stałe nie mieszkają. Gorzej, gdy rodzice pozostają w konflikcie i nie mogą dojść do porozumienia co do sposobu utrzymywania kontaktów. Wtedy jedyną możliwością jest ustalenie kontaktów z dzieckiem przez sąd. Warto pamiętać, że nie tylko rodzice, ale też pozostali członkowie rodziny, którzy mają utrudniony kontakt z dzieckiem (np. dziadkowie) mogą żądać ustalenia kontaktów. Sprawa o ustalenie kontaktów z wnukami przebiega na analogicznych zasadach co w sytuacji, gdy taki wniosek składa rodzic, stad też informacje zawarte w niniejszym wpisie znajdują zastosowanie w obu przypadkach . Zakres i forma kontaktów z dzieckiem Warto pamiętać, że kontakty z dzieckiem to zarówno prawo i obowiązek rodziców. W myśl polskiego prawa mogą być one realizowane w dwojaki sposób: poprzez możliwość przebywania z dzieckiem – odwiedzin oraz zabierania go poza miejsce zamieszkania oraz porozumiewania się – korespondencyjnego, telefonicznego, czy tez obecnie – środkami komunikacji elektronicznej (komunikatory, maile). Tym co należy podkreślić na wstępie, jest fakt, iż kontakty z dzieckiem są niezależne od władzy rodzicielskiej. Innymi słowy, fakt, że rodzic jest jej pozbawiony władzy rodzicielskiej nie oznacza automatycznie, że nie ma prawa do kontaktów z dzieckiem. Owszem jest taka możliwość, ale to w ekstremalnych przypadkach, np. gdy rodzic znęcał się nad dzieckiem. Sposoby ustalenia kontaktów z dzieckiem Ustalenie kontaktów z małoletnim dzieckiem może nastąpić w któryś z niżej wymienionych sposobów: Poniżej przedstawimy scenariusz związany z sądowym ustaleniem w kwestii kontaktów z dzieckiem, w ramach którego Sąd reguluje zasady, terminy, częstotliwość i sposób wykonywania kontaktów przez rodzica. Kiedy można wnieść sprawę o ustalenie kontaktów z dzieckiem? Jeżeli rodzice nie są w stanie wypracować porozumienia lub gdy drugi rodzic utrudnia wykonywanie kontaktów, zasadnym jest rozważenie złożenia wniosku o uregulowanie kontaktów do Sądu. Kto może złożyć wniosek o sądowe ustalenie kontaktów z dzieckiem? Dla możliwości złożenia wniosku o uregulowanie kontaktów nie ma znaczenia, czy rodzice są / byli małżeństwem. Przesłanką uzasadniająca złożenie wniosku jest brak możliwości realizowania swojego prawa i obowiązku związanego z kontaktami. Z wnioskiem w sprawie ustalenia kontaktów może wystąpić: Podstawowe elementy wniosku o ustalenie kontaktów Zgodnie z art. 126 §1 KPC, wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem powinien zawierać szereg informacji, jakie są wymagane w przypadku pism procesowych, a mianowicie: Określając sposób uregulowania kontaktów należy wziąć pod uwagę przede wszystkim 3 niezwykle istotne czynniki: W ramach uzasadnienia należy określić m.in. sytuację rodzinną dziecka oraz jego rodziców. 6. można rozważyć zgłoszenie dodatkowych wniosków, jak np. o zabezpieczenie kontaktów, sporządzenie opinii biegłego czy przesłuchaniu świadków; 7. własnoręczny podpis wnoszącego; 8. dołączenie i wymienienie załączników à m.in. odpis skrócony aktu urodzenia dziecka, dowód uiszczenia opłaty sądowej od wniosku. Sądowe ustalenie kontaktów z dzieckiem? Sądowa sprawa o ustalenie kontaktów z dzieckiem prowadzona jest w trybie nieprocesowym. W związku z czym, w celu wszczęcia sprawy sądowej w przedmiocie ustalenia kontaktów należy złożyć wniosek. Z kolei Sąd rozstrzyga kwestię kontaktów w formie postanowienia. Przebieg sądowej sprawy o ustalenie kontaktów: Wniosek składa się do wydziału rodzinnego i nieletnich w sądzie rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania dziecka. Wniosek podlega opłacie wysokości 100 złotych. 2. Postępowanie przed sądem w sprawie o kontakty z dzieckiem W toku toczącego się postępowania sądowego ustala się jak kontakty z dzieckiem wyglądały do tej pory i jaki scenariusz okaże się najbardziej zgodny z dobrem małoletniego. W tym celu Sąd przede wszystkim przesłucha wnioskodawcę i drugiego rodzica, a także powołanych do sprawy świadków. Nie rzadko, przy ustalaniu kontaktów z dzieckiem koniecznym staje się przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych – m.in. biegłego psychologa czy psychiatry, a także Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów. Tego rodzaju dowody pozwalają ustalić kompetencje wychowawcze i rodzicielskie rodzica, którego dotyczy ustalenie kontaktów z dzieckiem. 3. Wydanie postanowienia o ustaleniu kontaktów z dzieckiem Postępowanie kończy się wydaniem postanowienia, w którym Sąd określi czy i w jaki sposób mają wyglądać kontakty rodzica z dzieckiem. Postanowienia winny być na tyle szczegółowe i precyzyjne by nie pozostawiały wątpliwości co do zakresu kontaktów. Tym samym Sąd określa jak kontakty mają przebiegać w dni powszednie i weekendy, ale także w szczególnych okresach, takich jak święta, czas ferii i wakacji oraz w inne nietypowe dni – np. Dzień Ojca i Dzień Matki. Sąd może określić dodatkowe obowiązki – np. obowiązek odebrania dzieci z miejsca zamieszkania / szkoły / przedszkola itp. w dniu dokonywania kontaktów oraz odwiezienia do domu / szkoły/ przedszkola po zakończonym spotkaniu/wizycie. Wniosek o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem na czas trwania postępowania? Niejednokrotnie we wniosku o ustalenie kontaktów warto rozważyć złożenie wniosku o zabezpieczenie kontaktów. Celem takiego wniosku jest ustalenie jak będą przebiegać kontakty z dzieckiem w trakcie trwania postepowania, tj. do momentu wydania postanowienia przez sąd. Jest to o tyle istotne, że całe postępowanie może trwać nawet przez wiele miesięcy, a składając wniosek o zabezpieczenie kontaktów możemy zatem już na wstępie przynajmniej przejściowo uregulować tę kwestię. Co zrobić, gdy rodzic nie stosuje się do postanowienia sądu i wciąż utrudnia realizację kontaktów z dzieckiem? Niestety zdarza się , iż mimo zapadłego w sprawie postanowienia, drugi rodzic utrudnia kontakty. W takiej sytuacji, rodzic któremu utrudniane są kontakty może wszcząć postępowanie o wykonanie kontaktów, które ma na celu przymuszenie rodzica do respektowania postanowienia sądu. W toku takie postepowania Sąd w pierwszej kolejności zagrozi rodzicowi, że jeśli ten będzie dalej utrudniać realizowanie kontaktów, w ramach kary zapłaci określoną kwotę, ustaloną adekwatnie do sytuacji majątkowej rodzica. A jeśli i to nie poskutkuje, to Sąd realizuje w/w groźne, a zatem przyznaje ustaloną kwotę na rzecz drugiego rodzica. Jeśli rodzic nie zapłaci dobrowolnie kary, wszcząć można egzekucje komorniczą. Gdyby potrzebowali Państwo pomocy w tej materii – zapraszamy do kontaktu z naszą Kancelarią !